کاری از فروشگاه آجا-آجا ویرایش و تایپ مجدد: سامان startak.iv@gmail.com
‫- شما رو در کل این مدت داشتن فریب میدادن ‫- فریب؟
‫- چه کسی و درمورد چی منو فریب دادن؟ ‫- گومی...
‫- شما میدونید پدر واقعی گومی کیه؟ ‫- سعی داری چی بگی؟
‫پدر واقعی گومی؟
‫به سؤالم جواب بده!
‫گومی پسر ایی هگو نیست.
‫چرا مزخرف میگی!
‫اگه گومی پسر ایی هگو نیست...
‫- پدر گومی کسی جز... ‫- پدر
‫پدر، حالتون خوبه؟
‫چرا وایسادید؟ دستگیرش کنید!
‫چشم!
‫چطور ممکنه این اتفاق بیوفته؟ سون مانی یونگ...
‫مورداعتمادترین مردِ من، سونمانی یونگ بهم خیانت کرد!
‫پدر!
‫- بازداشت شون کنید ‫- چشم بانو
‫- خائنین رو به زندان قصر ببرید ‫- چشم
‫ما تمام کسانی که در این توطئه ‫شریک بودن رو دستگیر کردیم.
‫این کشور یکبار دیگه مدیون شما شد.
‫اعلاحضرت حالشون خوبه؟
‫ایشون مقداری آرامبخش خوردن و خوابیدن.
‫امیدوارم ایشون توانایی خودشو به دست ‫بیاره که بتونه خائنین رو مجازات کنه.
‫من خودم به بقیه ی چیزا رسیدگی میکنم.
‫اگه میخواید من سربازانم رو اینجا میذارم و میرم.
‫نه، دیگه همه چی تموم شده
‫خب با اجازه...
‫(قلعه ی شین-مرکز عملیات تجویونگ)
‫سونمانی یونگ؟
‫- سونمانی یونگ رهبر این شورش بوده؟ ‫- بله ژنرال
‫ژنرال تجونگسانگ در متوقف کردن ‫این شورش نقش اساسی ای داشتن.
‫سونمانی یونگ یکی از وفادارترین یاران پادشاه بود
‫منم جزئیات رو نمیدونم ولی مطمئناً این اتفاق ‫چند دستگی در دربار کُران درست میکنه.
‫گومی کجاست؟
‫- شما میخواید اینو بهش بگید؟ ‫- اون باید بدونه
‫- بالاخره اون پادشاه آینده ی کُرانه ‫- ما اونو به عنوان گروگان آوردیم اینجا
‫تا امنیت خانواده تون در یانگجو تضمین بشه. ‫اگر اون نگران بشه و بدونِ توجه به حرف ما بخواد برگرده...
‫چیزی که من ازش تا حالا فهمیدم، اون پسر عجولی نیست.
‫علاوه براین، توطئه ی خیانت توسط پدرم خنثی شده.
‫چی داری میخونی؟
‫خوش اومدین ژنرال
‫اینا درباره ی تاریخ گوگوریو نیست؟
‫من اونا رو در کتابخونه پیدا کردم و توجهم رو جلب کردن.
‫گوگوریو واقعاً یه کشور جذاب بوده
‫من واقعاً از روحیه ی فوق العاده ‫و استقامت به یاد ماندنی شون حیرت زده شدم.
‫در یانگجو یک شورش کوچک رخ داده.
‫- شما شورش ژنرال سونمانی یونگ رو میگین؟ ‫- خبرداشتی؟
‫من از تانی شنیدم
‫قبلاً سرکوب شده، من نگرانش نیستم.
‫اما پدربزرگ و مادرت اونجا هستن. اگه فکر میکنی آرامش روحی ‫نداری و با دیدن شون آرامش پیدا میکنی، برو ببینشون.
‫وجود من در یانگجو هیچ چیزی رو عوض نمیکنه
‫اما اگه در یودونگ بمونم، میتونم خیلی چیزا رو عوض کنم.
‫- منظورت انجام خدمات شایسته است؟ ‫- درسته
‫درحال حاضر نیاز نیست پیشِ پدربزرگ یا مادرم باشم
‫من باید در سرزمین وسیع یودونگ بمونم
‫- تو هم یک شخص با روحیه ی بزرگ ‫و استقامتی عالی هستی
‫من دوست دارم حالا که اینجام هر ‫چیزی بتونم درباره گوگوریویی ها یاد بگیرم.
‫راستی ما هنوز هیچ خبری از قلعه ‫یودونگ و پکام دریافت نکردیم
‫اونا فقط مقدار کمی آذوقه با خودشون بردن
‫اگه اونا حتی بیشتر تأخیر کردن ‫باید به کمک شون بریم.
‫من دیگه نمیتونم این وضع رو تحمل کنم!
‫- گه پیلی، تو چت شده؟ ‫- حداقل سیرمون کنید!
‫ما داریم از گرسنگی میمیریم و تو میخوای که یه استراتژی ‫طراحی کنیم؟ ما به اینجا نیومدیم تا کل روز پشت این میز بشینیم.
‫اگه ما میخوایم در این جنگ پیروز بشیم ‫باید از عقل مون استفاده کنیم.
‫من دارم از عقلم استفاده میکنم! ‫سربازانی که به اینجا اومدن، بدبخت هستن
‫و اسب ها هم دارن گرسنگی میکشن چون ‫تو فقط اندازه ی 10 روز آذوقه آوردی.
‫- من دیگه بریدم ‫- عوضی لعنتی
‫ژنرال!
‫چه اتفاقی افتاده؟ اونا جنگ با یودونگ رو شروع کردن؟
‫اونا جنگ رو شروع نکردن ‫بلکه دارن دعوا میکنن!
‫منظورت چیه؟
‫- جنگ رو شروع نکردن و دارن دعوا میکنن؟ ‫- خب آخه چطوری توضیح بدم...
‫امروز کدوم تون با گوم نان مبارزه میکنه؟
‫ارتش مون داره ما رو تماشا میکنه ‫امروز این زنیکه باید کشته بشه!
‫نگران نباشید فرمانده!
‫برو!
‫چی فکر میکنی؟ میتونی از پسش بربیای؟
‫چرا وایسادید؟ این زنیکه رو بکشید!
‫فرمانده! اون مثل یه ببر خشمگین میمونه!
‫تو کی هستی؟
‫- میخوای بدونی کی ام؟ ‫- تو یک مبارز معمولی نیستی
‫خودتو معرفی کن!
‫من مبارز گوگوریوی بزرگ، تجویونگ هستم!
‫تجویونگ؟ تجویونگ شخصاً اومده اینجا؟
‫ما فردا این بازی رو تموم میکنیم ‫و با تمام قوا حمله میکنیم.
‫پس اگه میخواید زنده بمونید ‫تسلیم بشید و فرار کنید
‫تسلیم بشید وگرنه وقتی حمله شروع شد ‫هیچکدومتون زنده نخواهید موند
‫پس یا تسلیم بشید یا دروازه شهر رو باز کنید.
‫تا حالا بیش از 10 مبارز تانگی به دست گوم نان کشته شدن.
‫روحیه ی سربازان تانگ به وسیله یک زن ‫تضعیف شده و اونا خیلی ترسیدن.
‫برادر بیو خیلی باهوشه
‫چرا من نمیتونم چنین فکرهایی بکنم؟
‫گوم نان واقعاً فوق العاده است ‫تا حالا 10 مبارز تانگی رو کشته!
‫من نمیذارم برادر بیو منو شکست بده. ما باید قبل ‫از اینکه اون یودونگ رو بگیره، قلعه پکام رو بگیریم.
‫چطوری اینکارو بکنیم وقتی که نه سرباز ‫کافی داریم و نه نقشه ای؟
‫خیلی گرسنه ام...
‫میشه من یه استراتژی پیشنهاد کنم؟
‫- هی تونگسو ‫- بله؟
‫نه طوری نیست. زودباش بهم بگو
‫ما ارتش مون رو تقسیم میکنیم
‫ارتش مون رو به گروه های کوچکتر تقسیم کنیم؟
‫- بله ‫- خب؟ بقیه شو بگو
‫و هر گروه به یکی از دروازه های شهر حمله میکنن.
‫دروازه های شهر؟
‫منظورت اینه که مثلاً من به دروازه ی شمالی ‫تو به دروازه ی شرقی و گه پیل به دروازه جنوبی
‫حمله کنیم، درسته؟ ‫- دقیقاً
‫ما بین خودمون یک رقابت سَر هرکی که ‫زودتر بتونه دروازه ی شهر رو بگیره، خواهیم داشت.
‫گروهی که بتونه یکی از دروازه ها رو زودتر بگیره ‫همه ی غذاهای خوب شهر بهش میرسه!
‫تونگسوی احمق! تو به این میگی استراتژی؟
‫نه نه
‫من اینقدر حیرت زده شدم که داره گریه ام میگیره!
‫این بهترین استراتژی ای هست که تا حالا شنیدم.
‫جونم؟
‫هوک سودول، بیدار شو
‫تونگسو، از این به بعد تو رزم آرای ما هستی!
‫از حالا به بعد تو باید تمام تاکتیک های ما رو طراحی کنی!
‫راست میگی ژنرال؟ من یه رزم آرا بشم؟
‫بله بله...فوراً فرمانده ها رو جمع کنید ‫چرا نشستید؟
‫- من دارم از گرسنگی میمیرم ‫- چشم ژنرال هوک
‫من فکر میکنم این کار عملی بشه...
‫من نمیخوام بذارم برادر بیو ‫از من جلو بزنه. حالا می بینی.
‫اینو روی زخمت بذار، کمک میکنه ورم اش بخوابه.
‫سربازان تانگی قلعه ی یودونگ حالا دیگه از یک ‫گروه راهزن هم بی نظم تر و آشفته ترن.
‫ما اینو مدیون تو هستیم گوم نان.
‫چرا به جای اینکه اسم واقعی ات رو بگی ‫گفتی که ژنرال تجویونگی؟
‫چون اسم تجویونگ ترس و لرز بیشتری ‫در قلب دشمن میندازه تا اسم من.
‫اما این یک فرصت بزرگ بود که خودتو معرفی کنی.
‫اگه من دنبال شهرت بودم، زیردستِ سورینگی ‫میموندم و به ارتش تانگ خدمت میکردم.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم. درباره ی اربابت میموسا ست.
‫اون چه نسبتی با تو داره؟
‫چرا اینو میپرسی؟
‫من فکر میکنم شما دو تا که ارباب ‫و زیردست شدید، یه داستانی دارید.
‫اون جونِ کسی که زنده زنده داشت دفن میشد رو نجات داد.
‫بخاطر همین زندگی من متعلق به اوئه.
‫که اینطور
‫شما چی؟ اربابت برات چه کسیه؟
‫برادرم به من امید و عزم برای زندگی داد
‫اگه بعد از نابود شدن کشورم، برادرم نبود ‫من دلیلی برای زندگی کردن نداشتم.
‫ژنرال!
‫ژنرال...نبرد در قلعه پکام شروع شده!
‫مبارزان به تمام دروازه های شهر حمله کردن. اونا با گروه ‫های کوچکتر و حمله ی پیشروانه اینکارو انجام دادن.
‫حمله ی پیشروانه... بالاخره برادرم ‫هوک سودول حرکتشو زد.
‫ما هم فردا اول صبح حمله مون رو شروع ‫میکنیم. امشب همه چیز رو آماده کنید.
‫چشم ژنرال
‫(قلعه پکام)
‫میدونم که گشنه اید، ولی یکم دیگه تحمل کنید ‫تقریباً دیگه کارمون تموم شده
‫بیاید تو این مسابقه پیروز بشیم و ‫شکم هامون رو با غذاهای خوب پرکنیم.
‫ما نمیتونیم بذاریم هوک سودول ما ‫رو شکست بده! دشمن رو نابود کنید!
‫دنبالم بیاید!
‫من خودم همتون رو به درک واصل میکنم!
‫چطور جرئت کردید به تونگسو، رزم آرای ارتش حمله کنید! ‫من رزم آرای بزرگ هستم!
‫(قلعه یودونگ)
‫تجویونگ اینجاست! تجویونگ بهمون حمله کرده!
‫تماشا کنید!
‫این مرد گستاخ جرئت کرد که صاحبان ‫قلعه ی یودونگ رو به دردسر بندازه!
‫همچین اتفاقی برای دزدانی که ‫خانه ی دیگران رو میگیرن، میوفته!
‫دروازه رو باز کنید!
‫قلعه یودونگ و پکام تصرف شدن! ‫دروازه رو باز کنید!
‫پیروزی کامل؟
‫- گلسابیو و هوک سودول هر دو در نبردهاشون پیروز شدن؟ ‫- بله ژنرال
‫این خبر باورنکردنیه!
‫هردو قلعه ی یودونگ و پکام با هم تصرف شدن!
‫ما دیگه نمیتونیم اینجا بمونیم ‫حالا که خبر پیروزی رسیده.
‫کی اینجا میمونه تا از قلعه محافظت کنه؟
‫هزارتا سرباز خودمون و هزار تا از سربازان ‫مردمی از قلعه ی شین محافظت میکنن.
‫ما بزودی قلعه ی شین رو ترک میکنیم و ‫از طریق قلعه پکام به قلعه یودونگ میریم.
‫و با ارتش گلسابیو و هوک سودول ترکیب ‫شده و سریعاً به قلعه ی آنسی حرکت میکنیم.
‫چشم ژنرال!
‫من هرگز فکرشو نمیکردم ما این دو ‫قلعه ی نفوذناپذیر رو اینقدر سریع بگیریم.
‫برادرانم جواب اعتماد و اطمینان منو به خودشون دادن.
‫حالا که ما قلعه های شین و پکام و یودونگ ‫رو گرفتیم، نیمی از مأموریت ما تموم شده.
‫خوشبختانه دربار تانگ هنوز حرکتی نکرده اما اگر ملکه چوچون ‫درباره ی کار بزرگ امروز ما بشنوه، حتماً تلافی میکنه.
‫باید قبل از اینکه تانگی ها کاری بکنن ‫قلعه ی آنسی رو بگیریم.
‫(چانگ آن-تانگ)
‫چی؟
‫تجویونگ قلعه های یودونگ و پکام رو گرفته؟ ‫- بله ژنرال
‫بله ژنرال، این گزارشیه که تازه رسیده.
‫من میترسم تجویونگ نه تنها یودونگ رو بگیره ‫بلکه به سمت پیونگ یانگ هم پیشروی کنه.
‫اگه ما کاری نکنیم، ممکنه تمام قلمروی ‫گوگوریوی قدیم رو از دست بدیم.
‫اینکه معلومه. اما ما ارتشی ‫نداریم که به اونجا بفرستیم
‫ژنرال، منو به یودونگ بفرستید
‫من سربازانم در یودونگ رو سازماندهی ‫میکنم و جلوی تجویونگ رو میگیرم.
‫تجویونگ قبلاً قلعه های یودونگ و شین و پکام رو گرفته.
‫وجودِ تو در اونجا این مشکل رو حل نمیکنه.
‫پس باید چکار کنیم؟ اینجا بشینیم و به ‫تصرفات تجویونگ در یودونگ نگاه کنیم؟
‫- هونگ پیا ‫- بله ژنرال
‫فوراً یه قاصد برای ترگول ها بفرست ‫حالا وقتش رسیده که ما از موکچو کمک بگیریم.
‫چشم ژنرال
‫موکچو شاید بتونه جلوی ایی هگو رو بگیره اما ‫اون چطوری میتونه تجویونگ رو متوقف کنه؟
‫هدف بعدی تجویونگ، قلعه ی آنسیه.
‫هرچقدر هم تجویونگ عالی باشه ‫نمیتونه به راحتی اونجا رو بگیره.
‫قلعه ی آنسی، قلعه ای نفوذناپذیره که ارتش ‫یک میلیونی تانگ هم نتونست تسخیرش کنه
‫اگر آنسی تا زمان حمله ترگول ها به کران دوام بیاره، ما ‫میتونیم از ارتش مون برای نابودی تجویونگ استفاده کنیم.
‫یعنی چی شده که علیاحضرت از اتاقشون بیرون نمیان؟
‫لعنتی...
‫ما برای هفته ها از داروی شما استفاده ‫کردیم اما وضعیت ایشون فقط بدتر شده.
‫حقیقتش اینه که برای بیماری علیاحضرت درمان گیاهی ‫وجود نداره، چون بیماری شون روحی-روانیه.
‫- بیماری روحی؟ ‫- بله
‫علیاحضرت باید بدبین بودن به همه چیز رو کنار ‫بذارن و کمی به چیزا، خوش بینانه تر نگاه کنن
‫بیماری روحی...
‫پس فکر میکنم ایشون به من نیاز داره نه به پزشک.
‫منظورتون چیه؟
‫آه هیچی
‫اگر میخواید بیماری من درمان بشه ‫سَر تجویونگ رو بیارید.
‫علیاحضرت شما بیدارین!
‫باید چند روزی باشه که من به سالن سلطنتی نرفتم.
‫چه اتفاقی در یودونگ بعد از اینکه ‫تجویونگ قلعه ی شین رو گرفت، افتاد؟
‫- علیاحضرت شما نباید به خودتون فشار بیارید ‫- ایی هگو چطور؟
‫و چو اینسا که میخواست منو سرنگون کنه، کجاست؟
‫شما فقط باید به فکر سلامتی خودتون باشید
‫سرچشمه ی بیماری من همین نگرانی درباره کشوره
‫هیچ چیزی بهتر از سَر تجویونگ، منو درمان نمیکنه
‫سر تجویونگ رو برام بیارید!
‫چی؟
‫علیاحضرت به حالت اولیه برگشتن؟
‫من شنیدم ایشون دوباره مثل سابق ‫شده و وضعیتشون فرق کرده.
‫اما کی میدونه ایشون دوباره کِی به هم میریزن؟
‫اما همین که در این وضع کشور دوباره به ‫حالت اولیه برگشتن، خیلی جای تشکر داره.
‫راستی ژنرال، شما میخواید با ایی هگو چیکار کنید؟
‫منظورت چیه؟
‫ژنرال چو اینسا که جلوی ایی هگو ‫رو گرفته، متهم به خیانته.
‫ژنرال سورینگی داره سخت تلاش میکنه ‫تا راه حلی برای این مشکل پیدا کنه.
‫اون همه چیزو حل میکنه پس نگران نباش.
‫چطوری میخواید این مشکل رو حل کنید؟
‫فکر میکنی نمیتونم چاپلوسی یانگ سویی رو بکنم؟
‫چاره ای ندارم، من مجبورم برای ‫نجات کشور غرورم رو کنار بذارم.
‫دلم میخواد خودم یانگ سوییِ چرب زبون عوضی رو خفه کنم.
‫مواظب حرف زدنت باش
‫از وقتی که اون برگشته، قصر به مکان خطرناکی ‫تبدیل شده. ما باید خیلی مراقب باشیم.
‫تجویونگ رو که نمیشه جلوشو گرفت
‫فقط امیدوارم چو اینسا جلوی ایی هگو رو بگیره.
‫ژنرال، چند وقت دیگه ما باید اینجوری بمونیم؟
‫شایعات بدی داره بینِ سربازان میپیچه
‫شایعات بد؟
‫میگن که شما میخواین تسلیمِ ایی هگو بشید
‫ما نمیتونیم اینجا بشینیم و بذاریم ‫روحیه سربازان مون ضعیف بشه.
‫- من دیگه دلیلی برای جنگیدن ندارم ‫- ژنرال
‫- برای چی ما باید بجنگیم؟ ‫- اما اگه نجنگیم، کجا میتونیم بریم؟
‫بهتره تسلیمِ ایی هگو بشیم.
‫ژنرال!
‫شما واقعاً همچین احساسی دارین؟
‫من چند روزیه که بخاطر این با خودم کلنجار رفتم.
‫تسلیم کران ها بشیم و دنبال انتقام گرفتن باشیم، بهتره ‫تا اینکه برای کشوری که به ما خیانت کرده، بجنگیم.
‫شما یا میتونید دنبال من بیاید و یا برید پِی کارتون.
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫بزودی پیش ایی هگو میرم ‫و قصدم رو بهش میگم.
‫زمان زیادی گذشته. من چو اینسا هستم.
‫چقدر احمقید که بدونِ اجازه، وارد اردوگاه دشمن شدید!
‫مگه این پرچم سفید رو نمی بینی؟ ‫ما اومدیم درباره صلح حرف بزنیم.
‫من اینقدر آدم بزرگی نیستم که وسط ‫جنگ با دشمنم، بشینم گفتگو کنم.
‫سربازان، فوراً دستگیرشون کنید!
‫چرا وایسادید؟ دستگیرشون کنید
‫چشم ژنرال
‫- دستگیرشون کنید ‫- بله!
‫- صبرکنید ‫- ما اومدیم تسلیم بشیم
‫حرف مون رو باور کن ‫ما قصدِ تسلیم شدن داریم
‫حقیقت داره؟
‫بله
‫ما اینقدر کودن نیستیم که بیخود به اردوگاه دشمن بیایم.
‫اول بگو چرا
‫تو که ارتش بزرگتری داری ‫چرا میخوای تسلیم بشی؟
‫حقیقت رو بهت میگم. دربار تانگ ما رو به خیانت متهم کرده
‫حتی اگه در این جنگ پیروز بشیم ‫و به تانگ برگردیم، اعدام میشیم.
‫برای همین میخواید تسلیم بشید و برای کُران بجنگید؟
‫ما برای اربابی که به ما اعتماد داشته باشه، میمیریم.
‫اگر شاه کران به ما اعتماد کنه ‫ما بهش قول وفاداری میدیم.
‫حرف مون رو باور کن.
‫ما مبارزانی هستیم که بجای بالش، روی شمشیرهامون میخوابیم ‫فکر نکن ما به اینکار متوسل شدیم تا بتونیم توی این جنگ پیروز بشیم.
‫اگه تو راست میگی، سه روز دیگه به اینجا برگرد.
‫اما تو باید تمام سربازانت رو خلع سلاح کنی و با خودت بیاری
‫- اینکارو میکنی؟ ‫- چشم
‫کاری که خواستی رو انجام میدم
‫این مبارزان رو تا بیرون اردوگاه همراهی کنید.
‫چشم ژنرال. دنبالم بیاید
‫ژنرال، عجب شانسی داریم! ‫باورم نمیشه که تسلیم شدن
‫اما ژنرال شما نمیتونید بهشون اعتماد کنید
‫اصلاً مهم نیست که اونا راست میگن یا نه
‫من قصد دارم همه شونو بکشم.
‫ژنرال!
‫سه روز دیگه وقتی که دست خالی وارد دره شدن، ما بدون ‫هیچ رحمی بهشون حمله میکنیم. پس سربازان رو آماده کنید.
‫اما ژنرال، اگه بهمون ملحق بشن، ارتش مون دوبرابر میشه.
‫اگه اونا به تانگ خیانت کردن، پس به ما هم خیانت میکنن. ‫ما رینجی رو ببینید
‫اون قبلاً با چایانو یکبار بهم خیانت کرد
‫اگه ما اونا رو بپذیریم و بهمون خیانت کنن ‫میتونن کشورمون رو نابود کنن.
‫بهترین کار اینه که همشونو بکشیم ‫و هیچ خطری رو به جون نخریم.
‫شما واقعاً باهوش هستید ژنرال
‫ما خیلی وقته که از یانگجو اومدیم اینجا
‫باید این لشکرکشی رو تموم کنیم و زودتر برگردیم
‫(اردوگاه ترگول)
‫مبارزان گوش کنید!
‫کران ها در لشکرکشی شون به تانگ، به قلمروی ‫جنوب غربی ما ترگول ها، پیشروی کردن.
‫برای پاسخ به درخواست کمک تانگی ها ‫ما تصمیم گرفتیم به کران ها حمله کنیم.
‫ما بدونِ هیچ تأخیری حرکت میکنیم. پس پیش خواهیم ‫رفت و قدرت بزرگ ترگول را به دنیا نشون خواهیم داد.
‫چشم کاهان!
‫حالا من فرمانده های گروهان ارتش رو اعلام میکنم.
‫- فرمانده گروه اول، ژنرال ایی نل ‫- وفادارانه میجنگم!
‫- فرمانده گروه دوم، کیل ته کین ‫- وفادارانه میجنگم!
‫- فرمانده گروه سوم پیل گه ‫- وفادارانه میجنگم!
‫من خودم ارتش اصلی رو فرماندهی میکنم
‫حالا سربازان تون رو بردارید و فوراٌ حرکت کنید.
‫چشم کاهان
‫- چیزی که دیدی و شنیدی رو به ژنرال سورینگی گزارش بده ‫- چشم کاهان
‫- میشه یه چیزی بهتون بگم؟ ‫- چیه؟
‫- به نظرم بیایم مسیر حرکت مون رو عوض کنیم ‫- مسیر حرکت مون رو عوض کنیم؟
‫مسیر حرکت مون رو عوض کنیم؟ تو راهی ‫برای زودتر رسیدن به جنوب غربی بلدی؟
‫نه، اما نمیدونیم وقتی که به جبهه ی جنوب ‫غربی رسیدیم، وضعیت جنگ چطوری میشه.
‫یعنی میگی ممکنه تانگ شکست بخوره؟
‫بله، و یا ممکنه کران شکست بخوره.
‫خب؟
‫من فکر میکنم بهتره بجای رفتن از مسیر ‫کوتاه، بیاید از مسیر طولانی تر بریم.
‫اینجوری اگه کران ها شکست خوردن، ما میتونیم به یانگجو ‫حمله کنیم و اگه تانگ شکست خورد، سریع عقب نشینی کنیم.
‫کاملاً درست میگی. پس مسیر حرکت رو عوض کنید
‫کاملاً جنگ کران و تانگ رو زیرنظر داشته باشید.
‫چشم کاهان
‫(یانگجو، قصر کران ها)
‫آقا
‫خوش اومدی. خب اعلاحضرت؟
‫ایشون هنوز از اتاقشون بیرون نیومدن
‫این خیلی عجیبه.
‫من فکر میکردم اون میخواد بازجویی ‫برای مجازات خیانتکاران انجام بده.
‫آقا شما مشکلی ندارید؟
‫اگه بازجویی صورت بگیره ‫ما هم گیر میوفتیم.
‫- هیچ مدرکی وجود نداره که ما توی این توطئه درگیر بودیم ‫- اما اگه ژنرال سون مانی یونگ حرفی بزنه...
‫نگران نباش و فقط کار خودتو انجام بده. ‫اعلاحضرت به چی داره فکر میکنه؟
‫اگه میدونستم اون میخواد چیکار کنه...
‫- خیانتکار رو بیارید بیرون ‫- چشم
‫شایعات درباره این شورش خیلی ‫سریع داره بین مردم پخش میشه
‫ما سریع باید یه بازجویی ترتیب بدیم ‫و این قضیه رو جمع و جور کنیم.
‫پدر!
‫چولین...من
‫اعلاحضرت! زندانی رو آوردم
‫- بیاریدش داخل ‫- چشم
‫من چیزی که تو اون روز بهم گفتی رو فراموش نکردم.
‫حرف هات رو دوباره تکرار کن
‫اگه چیزایی که گفتی یک مشت اراجیف باشن
‫از این اتاق زنده بیرون نمیری. ‫حرف هات رو تکرار کن.
‫همش دروغ بود؟
‫به خداوند آسمان و زمین همش حقیقته.
‫گومی پسر ایی هگو نیست.
‫پس اون پسر کیه؟
‫گومی...
‫پسر تجویونگه!
‫ت...تجویونگ؟
‫این حقیقت داره که پدر واقعی گومی، تجویونگه؟
‫بله
‫اما این چه اهمیتی داره؟ گومی پسر منه
‫- اون در آینده کار های بزرگی برای کشور انجام میده ‫- مزخرفه!
‫اگه اون یا تجویونگ درباره ی این موضوع چیزی ‫بفهمن، کران به دست گوگورویی ها میوفته.
‫اونا نخواهند فهمید
‫فکر میکنی میتونی تا ابد مخفی نگهش داری؟
‫بله، اگه تمام کسانی که در این شورش دخالت داشتن، بمیرن.
‫من نمیتونم پسرم رو رها کنم. ‫همه ی شورشی ها رو بکشید.
‫اگه تمام اونا رو خفه کنید ‫هیچکسی این موضوع رو نمیفهمه.
‫منم نمیتونم نوه ام رو با هیچ چیزی در دنیا عوض کنم
‫اعلاحضرت!
‫اگه دوباره درباره این حرف بزنی، قبل از اینکه ‫فرصت محاکمه شدن پیدا کنی، کشته میشی!
‫فهمیدی؟
‫اعلاحضرت!
‫- نگهبانان ‫- بله اعلاحضرت
‫- زندانی رو به سلولش برگردونید ‫- بله اعلاحضرت
‫ببریدش!
‫فکر میکنم حالا وقتش رسیده که یانگجو رو ترک کنیم.
‫نه فقط مردم کران، بلکه مردم خودمون ‫هم با شنیدن خبر شورش، ترسیده ان
‫هیچ گزارش جدیدی از یودونگ نرسیده؟
‫بزودی جویونگ از طریق قلعه پکام وارد قلعه یودونگ میشه.
‫اونا قصد دارن برای تصرف قلعه آنسی آماده بشن.
‫بله...
‫قلعه آنسی...
‫اصلاً ذهن و قلبم از برگشتن به آنسی پر شده ‫و فکر کردن بهش، اشکم رو درمیاره.
‫بایدم همینطور باشه
‫حتی اگه من برای پس گرفتن اش بمیرم ‫اصلاً پشیمان نخواهم بود.
‫ژنرال، موافق هستید ما مردم رو برداریم و به یودونگ بریم؟
‫تعدادی از مردم هستن که آماده ی حرکت شدن
‫شاید بهتر باشه ما اونا رو به یودونگ ‫ببریم و انتقال مردم رو شروع کنیم.
‫برای اینکار هنوز زوده
‫اگه تصرف قلعه آنسی طول بکشه، ما ‫در یودونگ جایی نخواهیم داشت که بریم.
‫درست میگی
‫اما اگر قلعه آنسی تصرف بشه ‫ما براحتی میتونیم مردم رو منتقل کنیم.
‫پس ما کار های لازم رو انجام میدیم و آماده میشیم.
‫منم هرکاری بتونم انجام میدم
‫بیاید کمی دیگه صبر و تحمل کنیم.
‫فرزندان گوگوریو در یودونگ دارن بخاطر ما میجنگن. ‫زیاد طول نخواهد کشید
‫ما بزودی به آرزومون که به وطن مون برگردیم ‫میرسیم و گوگوریو رو احیا میکنیم.
‫ژنرال!
‫- برادر ‫- برادر ما انجامش دادیم!
‫کارتون عالی بود
‫شما این قلعه ها رو تصرف کردین و برای ما ‫پیروزی آوردین. ازتون ممنونم و بهتون افتخار میکنم.
‫- مردم قلعه یودونگ یه ضیافت برای ما آماده کردن ‫- برادر بیا به میدان شهر بریم
‫مبارزان بزرگ گوگوریو بهتون دستور میدم! ‫امشب رو بذارید اسب هاتون استراحت کنن
‫و همتون شادی کنید و شراب بنوشید!
‫ما هنوز یک مانع بزرگ داریم که باید ازش بگذریم.
‫تا وقتی که قلب یودونگ، آنسی تصرف نشه ‫استراحتی مثل امروز درکار نخواهد بود.
‫از امروز لذت ببرید که فردا اینجوری نخواهد بود!
‫بیاید امشب پیشروی رو قطع و شادی کنیم. حتی ‫اگه فردا در نبرد با قلعه ی آنسی کشته بشیم
‫یادتون باشه
‫ما مبارزان گوگوریو هستیم و یودونگ از آنِ ماست!
کاری از فروشگاه آجا-آجا ویرایش و تایپ مجدد: سامان startak.iv@gmail.com